اولین باران پاییز با کفش چرمی‌تان چه می‌کند؟ ۷ اشتباهی که بعدش نباید بکنید
کفش چرم در باران خراب نمی شود؛ بیشترِ آسیب در دو ساعتِ بعد از رسیدن به خانه اتفاق می افتد. کفشی که خیس شده اگر کنار بخاری برود یا همان طور با گل و نمک گوشه ی جاکفشی بماند، فردا صبح سفت، کدر و گاهی ترک خورده است. خبر خوب این است که اگر همان شب چند کار ساده را درست انجام دهید، چرمِ خوب تقریبا بدون اثر از باران بیرون می آید.پاییز که می رسد، اولین بارش ها معمولا بی خبر می آیند. صبح با کفش چرمیِ محل کار از خانه بیرون زده اید و عصر با جوراب خیس برمی گردید. این مطلب برای همان شب است: هفت کاری که دست آدم به طور غریزی به سمتشان می رود و هر هفت تا به چرم ضربه می زنند.
اشتباه ۱: خشک کردن کفش چرم در باران زدگی با بخاری، شوفاژ یا سشوار
وسوسه انگیزترین کار همین است و بدترینش هم. چرم طبیعی مقداری چربی و رطوبتِ درونی دارد که نرمش نگه می دارد. گرمای مستقیم آبِ باران را با همان چربی ها با هم بیرون می کشد.
نتیجه را معمولاً روز بعد می بینید: رویه سفت شده، جای خم شدن پنجه چین های تیز برداشته و گاهی ترک های ریز. کفِ چرمی هم ممکن است تاب بردارد. کفش را در دمای اتاق و دور از منبع گرما بگذارید تا آرام خشک شود، حتی اگر یک شبانه روز طول بکشد.
اشتباه ۲: رها کردن کفش با همان گل و آب
آبِ باران شهر تمیز نیست. گرد و خاک، گل و در روزهای سرد نمکی که روی معابر پاشیده اند، همه با آب روی رویه می نشینند. اگر کفش با همین لایه خشک شود، آلودگی در منافذ چرم قفل می شود.
- گل و ذرات درشت را با یک برس نرم یا دستمال خشک بگیرید؛ نمالید که خاک وارد منافذ شود.
- با دستمالِ نخیِ کمی نم دار سطح را پاک کنید.
- آبِ اضافه را با یک دستمال خشک و تمیز بگیرید تا قطره ای روی چرم نماند.
اشتباه ۳: خالی گذاشتن داخل کفش
چرمِ خیس شکل پذیر است و همان طور که خشک شود، فرم می گیرد. کفشی که خالی و کج شده گوشه ای افتاده، با همان کجی خشک می شود.
داخلش را با کاغذِ جاذب و بدون چاپ پر کنید و هر چند ساعت عوضش کنید تا رطوبت را بیرون بکشد. اگر قالب کفش چوبی دارید، بعد از اینکه داخل کفش نیمه خشک شد بهترین کمک است؛ چوب رطوبت را می گیرد و پنجه را صاف نگه می دارد. کفی جداشدنی را هم بیرون بیاورید تا جدا خشک شود.
اشتباه ۴: نادیده گرفتن لکه ی سفید نمک
خط های سفید و موج دار روی کفشِ خشک شده معمولاً نمک و املاحی است که آب با خودش آورده. اگر بمانند، به مرور چرم را خشک و شکننده می کنند.
رایج ترین راه، پاک کردن آرامِ لکه با دستمالی است که در آبِ ولرمِ کمی سرکه دار نم شده، و بعد گرفتن رطوبت با دستمال خشک. اول روی گوشه ای از کفش که دیده نمی شود امتحان کنید، چون رنگ و تکمیلِ سطحِ همه ی چرم ها یکسان نیست. چرم جیر و نبوک حساب جدا دارند و برای آن ها برس و پاک کن مخصوص امن تر است.
اشتباه ۵: واکس زدن روی چرمِ هنوز نم دار
خیلی ها فکر می کنند هرچه زودتر واکس بزنند، کفش زودتر نجات پیدا می کند. واکسِ روی چرم مرطوب رطوبت را زیر خودش حبس می کند و جذب هم نمی شود؛ سطح لک لکی و کدر درمی آید.
صبر کنید تا کفش کاملاً خشک شود. بعد یک لایه ی نازک کرم یا نرم کننده ی مخصوص چرم بزنید تا چربیِ ازدست رفته برگردد و آخر سر، اگر خواستید، واکس. واکس معمولیِ کفش جای مراقبت از خودِ چرم را نمی گیرد.
اشتباه ۶: پوشیدن دوباره ی همان کفش فردا صبح
کفشی که از بیرون خشک به نظر می رسد، معمولاً هنوز از داخل و در لایه های کف رطوبت دارد. پوشیدنش هم دوباره خیسش می کند و هم بوی نامطبوع را شروع می کند.
اگر فصل بارانی است و هر روز با کفش چرمی سر کار می روید، دو جفت داشتن تجملات نیست؛ هر جفت فرصت می کند بین دو بار پوشیدن کامل خشک شود و عمر هر دو بیشتر می شود. تا وقتی هوا برنگشته، یک اسپری ضدآبِ مناسبِ چرم هم قبل از بیرون رفتن کمک می کند. ضدآب کردن، کفش را غواص نمی کند ولی فرصت می دهد قطره ها قبل از نفوذ پاک شوند.
اشتباه ۷: فراموش کردن کیف و کمربند
زیر باران همه حواسشان به کفش است؛ کیفی که روی شانه بوده هم خیس شده. کیف چرمی را خالی کنید، داخلش را با کاغذ یا حوله ی نخی پر کنید تا فرمش بماند و دور از گرما بگذارید. بند و دسته ها را باز بگذارید که روی هم نچسبند. کمربند را هم صاف آویزان کنید، نه لوله شده.
همان قانون ها اینجا هم برقرار است: نه بخاری، نه کیسه ی پلاستیکی برای نگهداریِ کیفِ نم دار، و کرم چرم فقط بعد از خشک شدن کامل.
چرمی که باران را بهتر تحمل می کند از کجا معلوم است؟
مراقبت درست نیمی از ماجراست؛ نیم دیگرش خودِ چرم است. چرم طبیعیِ خوب دباغی شده بعد از خیس شدن و خشک شدنِ درست، دوباره نرمی اش را پس می گیرد. چرم مصنوعی یا چرم ضعیف ممکن است همان یکی دو بار باران را تحمل نکند و پوسته پوسته شود.
اگر این پاییز دنبال کفش یا کیف چرمی هستید که بیشتر از یک فصل با شما بماند، محصولات چرم طبیعی چرم هاس را ببینید و پیش از خرید، جنس چرم و نوع رویه را بپرسید. همین یک سؤال جلوی خیلی از دلخوری های بعد از اولین باران را می گیرد.
سوالات متداول درباره ی کفش چرم در باران
کفش چرمیِ خیس چقدر طول می کشد تا خشک شود؟
بسته به میزان خیس شدن و ضخامت کف، معمولاً یک تا دو روز در دمای اتاق. کفشی که فقط رویه اش نم خورده زودتر خشک می شود، ولی اگر آب به داخل و کف رسیده باشد عجله نکنید. معیار، خشک بودنِ داخل کفش و کفی است، نه ظاهر رویه.
می شود کفش چرمی را در روز بارانی پوشید؟
بله، به شرط اینکه قبلش با اسپری یا کرم محافظ ضدآب شده باشد و بعدش درست خشک شود. کفش های چرمیِ با کف لاستیکی برای روزهای بارانی انتخاب منطقی تری از کفِ تمام چرم هستند، چون کف چرمی آب را بیشتر به خودش می گیرد.
اگر کفش چرمی بعد از باران سفت شد چه کنم؟
بعد از اینکه کاملاً خشک شد، یک لایه ی نازک کرم یا روغنِ مخصوص چرم بزنید و بگذارید چند ساعت جذب شود. اگر لازم بود این کار را یک بار دیگر تکرار کنید. چرمی که ترکِ عمیق برداشته را با کرم نمی شود کاملاً برگرداند؛ آن جا بهتر است کفش را به یک کفاشِ وارد نشان دهید.
چرم جیر و نبوک هم همین طور خشک می شوند؟
اصل ماجرا همان است: بدون گرما، با کاغذ داخل کفش، در دمای اتاق. فرقش در تمیزکاری است. روی جیر و نبوک کرم و واکس نزنید؛ بعد از خشک شدن پرزها را با برس مخصوص آرام در یک جهت بزنید تا برگردند.
نگهداری کفش چرمی در جعبه ی مقوایی یا کیسه ی پلاستیکی مشکلی دارد؟
برای کفشی که هنوز نم دارد، بله. پلاستیک رطوبت را حبس می کند و جعبه ی مقوایی در جای نمور خودش رطوبت جذب می کند. کفش خشک را در کیسه ی پارچه ای و جای خشک و دور از نور مستقیم نگه دارید.
همان شبِ بارانی، فقط سه کار
اگر از این مطلب فقط یک چیز یادتان بماند، این باشد که کفش چرم در باران با خونسردیِ شما سالم می ماند، نه با عجله. همان شب گل را بگیرید، داخل کفش را با کاغذ پر کنید و آن را دور از بخاری بگذارید. کرم چرم و واکس بماند برای وقتی که کاملاً خشک شد. کیف و کمربند را هم از قلم نیندازید؛ آن ها هم زیر همان باران بوده اند.